سلام خدای مهربانم

درد دلم را بپذیر که جز تو پناهی ندارم

که تو پناه دهنده ی بی پناهانی

خدایا عجب صبری داری...

با اینکه گاهی ما بندگان ناچیزت

از یادت غافل می شویم

اما تو به یاد ما هستی

خدایا چقدر بزرگی ...با آنکه این همه

بنده داری از یاد هیچ یک بی خبر نیستی

خدایا چقدر بخشنده ای...

که این همه نعمت به ما بخشیده ای

وفقط شکر آنها را از ما می خواهی

خدایا اگه می دانستم چه طور می توانم به تو برسم

بلند ترین قله ها را فتح می کردم

از بزرگ ترین صحرا ها می گزشتم و

از دریا ها عبور می کردم تا به تو برسم

خدایا ما را ببخش اگر نتوانستیم

آن طور که باید شکر نعمت هایت کنیم

ببخش خدایا که تو بخشنده ترین بخشنده ای

                                               دوستت دارم

لحظه ی دیدار نزدیک است

باز من دیوانه ام مستم

باز می لرزد دلم دستم

باز گویی در جهان دیگری هستم

های!!! نخراشی به غفلت گونه ام را تیغ!

های!!! نپریشی صفای زلفکم را دست!

و آبرویم را نریزی دل!

لحظه ی دیدار نزدیک است

با سقوط دستهای ما در تنم چیزی فروریخت

هجرت اوج صدام و از خراز شاخه آویخت

ای زلال بسته جاری جای خوب غسل تعمید

بی تو........

باید مرد و پژمرد زیر خاک باغچه پوسید

فصلی که من با تو باشم فصل سبز خواهش برگ

فصلی که ما بی تو من شد فصل خاکستری من

تو بگو جز تو کدوم رود ناجی لب تشنگی بود

جز تو آغوش کدوم سایه گاه خاکستری بود

بی تو باید بی تو باید.........

تا نفس دارم ببارم

من برای گریه کردن شونه ها تو کم میارم

چشم تو با هق هق من با شکستن آشنا نیست

این شکستن بی صدا بود هر صدایی که صدا نیست

ای رفیق نا خوشی ها این خوشی باید بمیره

جز تو همراهی ندارم تا شب و از من پس بگیره

با تو بدرود ای مسافر هجرت تو بی خطر باد

پرتپش باشه لبی که خون به رگ های غزل داد

دیوانه ترین هرزه ی فاسق شده ام

مقهور کمی حس شقایق شده ام

اینقدر به این خسته دلم طعنه نزن

    عقلم نرسیده است که عاشق شده ام

عشق ازلست و... تا ابد خواهد بود

جوینده ی عشق با عدد خواهد بود

فردا که قیامت آشکار گردد

هر دل نه ... عاشق است رد خواهد بود   

زیرا که یاد ما را پس از مرگ

نزدیک ترین دوست نگاه میدارد

فراموشی را با دردناک ترین نفرین ها بیامیزیم

زیرا انسان دوستانش را فراموش می کند

کتابهایی که خوانده فراموش می کند

و رنگ مهربان نگاه یک رهگزر را...

آن را هم فراموش می کند

ديشب تو را در ماه ديدم بوسه بر ماه زدم

روح من تا آسمان پرواز كرد

باد آوازسر داده بود و تو در باد گم شدي

رفت اين شب مثل ديگر شبها در تقويم عبور

و باز من تنها به انتظار نشستم